Chandra Limbu

Going Back To Past

Stepping away from the hyper-connected, fast-paced digital lifestyle to reclaim a more grounded, deliberate pace of life—often called an "analog life"—is less about abandoning technology entirely and more about introducing "healthy friction." It’s about choosing to live like a person rather than a "user."
If you want to transition backward toward a more intentional, traditional rhythm, you can reintroduce analog habits into your daily routine using several practical strategies:
1. Swap Digital Tools for Paper Equivalents :
The most immediate way to slow down your relationship with time is to shift away from screens for daily organization and reflection.
• Keep a Physical Notebook: Use a simple paper pocket notebook and pen for daily to-do lists, fleeting ideas, and reminders. The act of writing by hand activates different neural pathways and prevents the immediate distraction of opening a device.
• Maintain a Paper Journal or Diary: Dedicate a few minutes at the end of the day to write down your reflections on actual paper.
• Use a Wall or Desk Calendar: Keep track of key dates and schedules visually on a paper calendar rather than relying solely on push notifications.
• 2. Embrace "Single-Use" Objects
Smartphones are incredibly convenient because they do everything, but that convenience is exactly what invites mindless scrolling. Reclaiming the past means returning to tools that do just one thing well:
• Get an Old-School Alarm Clock: Keep your phone completely out of the bedroom. Wake up to a dedicated alarm clock so your first action of the day isn't checking a screen.
• Read Physical Books: Set aside digital reading platforms for a portion of your day. The tactile feel of turning pages, the smell of paper, and the lack of blue light cultivate deep focus and empathy.
• Wear a Wristwatch: Check the time without looking at a screen that displays a wall of unread messages and notifications.
• 3. Reclaim Slow, Daily Rituals
Modern life optimizes for speed; an analog life optimizes for presence.
• Sip Coffee or Tea in Silence: Sit on a porch, courtyard, or by a window for 10 or 15 minutes without looking at a phone or the news. Just listen to the morning sounds and watch the day begin.
• Sacred Mealtimes: Make breakfast or dinner an absolute screen-free zone. Dedicate that time fully to the food and face-to-face conversation.
• Go for Unplugged Walks: Leave your phone at home or deep in a pocket on silent, and take a 20-minute walk simply to look up, feel the breeze, and observe your surroundings.
• 4. Create "Digital Friction"
If your daily obligations require you to use digital platforms or spreadsheets for work, focus on drawing a hard line between your professional responsibilities and your personal peace.
• Set Phone-Free Zones and Hours: Establish a rule that after a certain hour in the evening, the phone goes into a drawer or a specific charging spot away from the living spaces.
•Turn Off Non-Human Notifications: Disable all alerts, pop-ups, and badges except for direct phone calls from family or critical work contacts.
• Batch Your Digital Tasks: Instead of constantly checking updates throughout the day, dedicate specific, timed intervals to handle technical tasks, and then step away completely.
Transitioning to an analog rhythm doesn't happen overnight, and it doesn't require moving entirely off-grid. It starts by consciously replacing one digital habit with a physical, tactile alternative.
Which area of your daily routine feels the most overwhelmed by the digital lifestyle right now?

Glimpse of the spot that I visited.

A glimpse of Children day ceremony in our school. 2024.

• জীৱনত সুখী হ'বলৈ হ'লে মানুহৰ ওচৰত কৃতজ্ঞ হোৱা, পৰিষ্কাৰ-পৰিচ্ছন্নতা, সৰু সৰু জয়বোৰ উদ্যাপন কৰা, ব্যায়াম করা, পর্যাপ্ত নিদ্রা, মনোযোগেৰে খাদ্য গ্রহণ, দীঘলকৈ উশাহ- নিশাহ লোৱা, বন্ধুত্ব স্থাপন কৰা, ক্ষমা কৰা আদি। এই কার্যসমূহে আমাক সৎ, সংযমী আৰু শিষ্টাচাৰী হিচাপে গঢ়ি তুলিব আৰু তাৰ বাবে একমাত্ৰ নিজৰ সংকল্পৰ বাহিৰে আন একোৰে প্ৰয়োজন নাই। আমি অসুখী হোৱাৰ প্ৰধান কাৰণটো হৈছে প্রতিযোগিতামূলক মনোভাব। আমি সৰু- ডাঙৰ সকলো কথাতে আনৰ লগত তুলনা কৰোঁ আৰু প্ৰতিযোগিতাত নামি পৰোঁ। যিটো বিশ্বৰ সকলোতকৈ সুখী দেশ ফিনলেণ্ডবাসীৰ মাজত নাই। তেওঁলোকে কেৱল সহযোগিতাহে বিচাৰে। উদাহৰণস্বৰূপে এজন চিনাকি মানুহ দেখা পালে সৰুৱেই হওক বা ডাঙৰেই হওক প্রথমে নিজে মাত এষাৰ দিলে আমাৰ একো হানি নহয় বৰঞ্চ মানুহজনে মাত নিদিলে বুলি অসন্তোষ কৰিবলৈ নাথাকে। আমি কেতিয়াও সুখী হোৱাৰ অভিনয় কৰিব নালাগে। টোপ টোপ পানী পৰি বিশাল সাগৰ হোৱাৰ দৰেসৰু সৰু সুখ বুটলি বিলাই নিজৰ লগতে আনকো সুখী কৰিব পাৰি। (দৈনিক জনমভূমি)

Night view of my life....

Waiting for the train to go home on 12/11/2023, Sunday at Bhojo Railway Station.

সকলো ফেচবুকীয়ান বন্ধুসকল, আজি ভাৰতৰ এই ৭৭ সংখ্যক স্বাধীনতা দিৱসত আপোনালোকৰ সন্মুখত থিয় হবলৈ পাই গৌৰৱ অনুভৱ কৰিছো। আমাৰ স্বাধীনতাক উদযাপন কৰাৰ, আমাৰ ত্যাগক স্মৰণ কৰাৰ, আৰু আমাৰ প্ৰতিষ্ঠাপক পিতৃসকলৰ আদৰ্শৰ প্ৰতি পুনৰ প্ৰতিশ্ৰুতি দিয়াৰ দিন।

৭৭ বছৰ আগতে ভাৰতে ঔপনিৱেশিক শাসনৰ পৰা স্বাধীনতা লাভ কৰিছিল। দীঘলীয়া আৰু কঠিন সংগ্ৰাম আছিল যদিও আমাৰ স্বাধীনতা সংগ্ৰামীসকলে কেতিয়াও আশা এৰি দিয়া নাছিল। তেওঁলোকে আমাৰ আত্মনিয়ন্ত্ৰণৰ অধিকাৰৰ বাবে যুঁজিছিল, আৰু তেওঁলোকে জয়ী হৈছিল।

আজি আমি বিশ্বৰ সৰ্ববৃহৎ গণতন্ত্ৰ। আমি এখন বৈচিত্ৰময় আৰু বহুত্ববাদী সমাজ, কিন্তু আমাৰ স্বাধীনতা, সমতা আৰু ন্যায়ৰ ভাগ কৰা মূল্যবোধে আমাক একত্ৰিত কৰিছে।

স্বাধীনতাৰ পিছত আমি বহু অগ্ৰগতি লাভ কৰিছো, কিন্তু এতিয়াও বহু কাম বাকী আছে। আমি দুখীয়া, প্ৰান্তীয়, নিপীড়িত লোকৰ বাবে যুঁজি থাকিব লাগিব। আমি অধিক সৰ্বাংগীন আৰু সমতাপূৰ্ণ সমাজ গঢ়ি তুলিব লাগিব।

আমি আমাৰ গণতন্ত্ৰকো ৰক্ষা কৰিব লাগিব। আমি আমাৰ বাক স্বাধীনতা, আমাৰ মতানৈক্যৰ অধিকাৰ আৰু নিজৰ নেতা বাছনি কৰাৰ অধিকাৰ ৰক্ষা কৰিব লাগিব।

এই স্বাধীনতা দিৱসত আহক আমি আমাৰ প্ৰতিষ্ঠাপক পিতৃসকলৰ আদৰ্শৰ প্ৰতি পুনৰ প্ৰতিশ্ৰুতিবদ্ধ হওঁ। আহক আমি একেলগে কাম কৰি আমাৰ দেশৰ উন্নত ভৱিষ্যত গঢ়ি তোলোঁ।

আহক আমি ভাৰতবৰ্ষক এনে এখন দেশ হিচাপে গঢ়ি তোলো য’ত সকলোৱে সফলতা লাভৰ সুযোগ পায়। আহক আমি ভাৰতবৰ্ষক এনে এখন দেশ হিচাপে গঢ়ি তোলো য’ত সকলোকে মৰ্যাদা আৰু সন্মানেৰে ব্যৱহাৰ কৰা হয়। আহক আমি ভাৰতবৰ্ষক এনে এখন দেশ হিচাপে গঢ়ি তোলো য'ত সকলোৱে শান্তি-সম্প্ৰীতিৰে জীয়াই থাকিব পাৰে।

জয় হিন্দ!

ধন্যবাদ.

My latest course resembles L P Yadav's attempt to learn English.....

है प्रभु, हे हरिनाम, कृष्ण, जगन्नाथम, प्रेमानन्दि, यह क्या हुआ!!!