Papadeli Language School

📞 Για το προσωπικό σας ραντεβού,
καλέστε μας στο 210 7220879

🕕 Καθημερινά 6:00 - 9:00 μ.μ.
και ελάτε να σας παρουσιάσουμε από κοντά
τον μοναδικό μας τρόπο διδασκαλίας.

Δεν πιστεύουμε ότι ένα παιδί πρέπει απλώς να μαθαίνει μια γλώσσα. Πιστεύουμε ότι πρέπει να τη ζει.

Ξένες Γλώσσες ΠΑΠΑΔΕΛΗ
📍 Σμύρνης 4, Καισαριανή
🌐 reschool.gr
Learn like an Artist 🎨

💙 40 χρόνια εμπειρίας στην εκπαίδευση
💙 Βιωματική μάθηση
💙 Ιστορίες, παιχνίδι, θέατρο και δημιουργία
💙 Αυτοπεποίθηση, επικοινωνία και πραγματική χρήση της γλώσσας

Γιατί χαμογελά ένα παιδί με μαυρισμένο μάτι; Είναι περήφανο; Ανακουφισμένο; Προσπαθεί να κρύψει τον πόνο του; Μερικές φορές τα παιδιά, όπως κι οι μεγάλοι, χαμογελούν ακριβώς εκεί που πονάνε περισσότερο. Κι αυτό που φαίνεται εξωτερικά δεν είναι πάντα αυτό που συμβαίνει μέσα τους, ε;

Βέβαια, ο πίνακας ζωγραφίστηκε σε μια άλλη εποχή. Μια εποχή που τα κορίτσια ΔΕΝ ΕΠΡΕΠΕ να τσακώνονται, να φωνάζουν ή να διεκδικούν. Πόσοι #κανόνες άραγε υπάρχουν ακόμη σήμερα που τους ακολουθούμε χωρίς να ξέρουμε γιατί. Πόσες φορές λέμε σε ένα παιδί ΕΤΣΙ ΠΡΕΠΕΙ χωρίς να έχουμε σταματήσει να σκεφτούμε αν πράγματι πρέπει...

Τον διευθυντή πίσω από την πόρτα τον είδατε; Τη δασκάλα; Δείτε τη ματιά τους. Γιατί, όταν ένα παιδί κάνει κάτι δύσκολο, το μεγάλο ερώτημα δεν είναι μόνο τι έκανε το παιδί. Είναι και τι θα κάνουμε εμείς. Θα βιαστούμε να τιμωρήσουμε; Θα ψάξουμε να καταλάβουμε ή θα ακούσουμε πρώτα την ιστορία;

Όταν κοιτάξαμε τον πίνακα στην τάξη, αφού αναρωτήθηκαμε τι συνέβη στο κορίτσι, μετά τη...
Δ Ι Κ Α Σ Α Μ Ε.

💙Ο ΔΙΚΑΣΤΗΣ έπρεπε να κρατά τη σειρά, να δίνει τον λόγο, να ζητά συνεχώς αποδείξεις και να σταματά όποιον μιλά χωρίς στοιχεία. Η αγαπημένη του φράση ήταν:

- Αυτό είναι #γεγονός ή #υπόθεση;

❤️Ο ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑΣ έπρεπει να αποδείξει ότι το κορίτσι είναι επιθετικό, ότι έκανε κάτι ΛΑΘΟΣ.

💚 Ο ΣΥΝΗΓΟΡΟΣ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗΣ έπρεπε να λέει ότι αμύνθηκε, να προσπαθεί δηλαδή να εξηγήσει ότι το κορίτσι δεν φταίει. Η δουλειά του άλλωστε είναι να μας θυμίζει ότι δεν ξέρουμε όλη την ιστορία.

💛Οι ΜΑΡΤΥΡΕΣ πάλι, έπρεπε να επινοήσουν ιστορίες. Κάθε μάρτυρας ήταν κάποιος από την ιστορία. Για παράδειγμα, ο διευθυντή, η δασκάλα, η καλύτερή της φίλη, το παιδί που τσακώθηκε μαζί της, ένας μαθητής που είδε το περιστατικό... Κάθε παιδί έπρεπε να εφευρίσκει τι θα έλεγε ο χαρακτήρας του.

🧡Οι ΕΝΟΡΚΟΙ δεν έπρεπε να μιλούν πολύ στην αρχή, αλλά να ακούν, να κρατούν σημειώσεις και το τέλος να αποφασίσουν.

Μετά τους ρώτησα:

- Αν αυτό το κορίτσι ερχόταν αύριο στην τάξη μας, θα θέλατε να σας κρίνει από τη χειρότερη στιγμή της ζωής σας ή από ολόκληρη την ιστορία σας;

Έπρεπε να σκεφτούμε τι συνέβη μέσα στο δικό μας μυαλό. Πώς δηλαδή μέσα σε δύο δευτερόλεπτα αποφασίσαμε αν είναι θύμα, θύτης, ηρωίδα ή ταραξίας; Πώς ήμασταν τόσο σίγουροι χωρίς να ξέρουμε σχεδόν τίποτα; Καταλήξαμε και πάλι πως ο πίνακας είναι ένας #καθρέφτης που μας δείχνει ότι πολλές φορές δεν βλέπουμε τον άλλον άνθρωπο. Βλέπουμε τις δικές μας υποθέσεις γι' αυτόν.

Εσείς, αν ήσασταν ένορκος στη δίκη, τι απόφαση θα βγάζατε;
⚖️ Ένοχη
⚖️ Αθώα ή...
⚖️ Δεν υπάρχουν αρκετά στοιχεία;

www.reschool.gr

Μόνο #Αγγλικά ή στην τάξη;
Αυτό είναι ίσως το πιο συχνό ερώτημα που ακούμε από γονείς και εκπαιδευτικούς.

Η αλήθεια είναι ότι οι σύγχρονες έρευνες δεν υποστηρίζουν το απόλυτο . Υποστηρίζουν τη μέγιστη δυνατή έκθεση στη γλώσσα, με στρατηγική χρήση της μητρικής γλώσσας όταν πραγματικά χρειάζεται.

Κι εδώ έρχεται μια ενδιαφέρουσα παρατήρηση...
Πολλά παιδιά που έρχονται στη σχολή μας από άλλες σχολές ή από ιδιαίτερα μαθήματα μάς λένε συχνά το ίδιο πράγμα:

- Miss, εκεί μιλούσαμε κυρίως ελληνικά.

Δεν το λένε με παράπονο. Απλώς το περιγράφουν ως πραγματικότητα. Ως συμπέρασμα.

Στις περισσότερες τάξεις ξένων γλωσσών στον τόπο μας, ο καθηγητής εξηγεί, μεταφράζει, δίνει οδηγίες και διορθώνει κυρίως στα ελληνικά. Είναι ξεκάθαρο το γιατί.
✔️Είναι πιο εύκολο.
✔️Είναι πιο γρήγορο.

Όμως υπάρχει ένα πρόβλημα:
Αν ένα παιδί ακούει αγγλικά μόνο όταν διαβάζει το βιβλίο του, τότε τα αγγλικά παραμένουν ένα σχολικό μάθημα. Δεν γίνονται γλώσσα.

Στις δικές μας μικρές τάξεις συμβαίνει κάτι διαφορετικό. Επειδή διδάσκουμε #βιωματικά, με παιχνίδι, κίνηση, ιστορίες, συνεργασία, ρόλους, αντικείμενα, κάρτες, κατασκευές και δραστηριότητες όπου τα παιδιά συμμετέχουν με όλο τους το σώμα, φτάνουμε περίπου στο:
⭐ 95% Αγγλικά στις μικρές τάξεις
και πολύ σύντομα στο...
⭐ 99-100% Αγγλικά χωρίς πίεση, χωρίς φόβο, χωρίς να νιώθει το παιδί ότι δίνει εξετάσεις κάθε λεπτό.

Γιατί συμβαίνει αυτό;

Γιατί όταν ένα παιδί σηκώνεται από την καρέκλα του για να βρει έναν συμμαθητή, να παίξει ένα παιχνίδι, να μιμηθεί έναν χαρακτήρα, να φτιάξει κάτι με τα χέρια του ή να συμμετάσχει σε μια ιστορία, καταλαβαίνει πολύ περισσότερα από όσα νομίζουμε χωρίς να χρειάζεται μετάφραση.

Όταν ακούει:
🔹 Stand up.
🔹 Find a partner.
🔹 Show me your card.
🔹 Walk to the poster.
🔹 Tell your story.
🔹 Touch something blue.
δεν χρειάζεται να μεταφράσει. Καταλαβαίνει. Κι όταν καταλαβαίνει, αρχίζει να χρησιμοποιεί τη γλώσσα φυσικά.

Αυτό που συχνά ξεχνάμε είναι ότι η εκμάθηση μιας γλώσσας μοιάζει περισσότερο με το να μάθεις να κολυμπάς παρά με το να μάθεις έναν μαθηματικό τύπο. Δεν μαθαίνεις να κολυμπάς παρακολουθώντας κάποιον να σου εξηγεί πώς κινείται το χέρι μέσα στο νερό. Μαθαίνεις μπαίνοντας στο νερό. Το ίδιο συμβαίνει και με τις γλώσσες.

Γι' αυτό η σημαντικότερη ερώτηση δεν είναι:
❓ Πόσα ελληνικά μιλάμε;

αλλά:

✅ Πόσα παιδιά μιλούν πραγματικά αγγλικά μέσα στο μάθημα;

Γιατί τελικά δεν είναι η ποσότητα της διδασκαλίας που αλλάζει ένα παιδί.
Είναι η ΠΟΙΟΤΗΤΑ της ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ του.

PAPADELI - RESCHOOL.GR
Learn Like an Artist

Το καλοκαίρι πλησιάζει και μαζί του έρχεται εκείνη η στιγμή που κοιτάζουμε πίσω και αναρωτιόμαστε τι πραγματικά ζήσαμε όλους αυτούς τους μήνες.

Αν κάποιος έμπαινε τυχαία στην τάξη μας μέσα στη χρονιά, ίσως να μπερδευόταν. Θα έβλεπε παιδιά να σηκώνονται από τις καρέκλες τους, να κάθονται στο πάτωμα, να σχηματίζουν κύκλους, να μετακινούνται, να γελούν, να συζητούν, να παίζουν, να δημιουργούν και να χρησιμοποιούν ολόκληρο το σώμα τους για να μάθουν. Ίσως μάλιστα να αναρωτιόταν αν γίνεται μάθημα.

Κι όμως, ακριβώς εκεί συμβαίνει το μάθημα.

Γιατί υπάρχει κάτι που πολύ λίγοι γνωρίζουν. Ο εγκέφαλος δεν δημιουργήθηκε για να μαθαίνει καθισμένος και ακίνητος. Δημιουργήθηκε για να κινείται, να αγγίζει, να εξερευνά, να συνδέει εμπειρίες με συναισθήματα και εικόνες. Η μνήμη μοιάζει περισσότερο με ένα δάσος από μονοπάτια παρά με ένα συρτάρι γεμάτο πληροφορίες. Όσο περισσότερα μονοπάτια ανοίγουμε προς μια γνώση, τόσο πιο εύκολα βρίσκουμε ξανά τον δρόμο προς αυτήν.

Γι' αυτό κι εμείς δεν διδάσκουμε ένα γράμμα με έναν τρόπο. Το προσεγγίζουμε με χίλιους δύο διαφορετικούς τρόπους. Το ζωγραφίζουμε. Το δραματοποιούμε. Το μετατρέπουμε σε χαρακτήρα. Το χτίζουμε. Το τραγουδάμε. Το περπατάμε. Το αγγίζουμε. Το κάνουμε ιστορία. Το κάνουμε παιχνίδι. Το κάνουμε εμπειρία.

Δεν μας ενδιαφέρει μόνο να το θυμηθεί ένα παιδί για το επόμενο τεστ. Μας ενδιαφέρει να το κουβαλά μαζί του για χρόνια.

Φέτος γράψαμε, παίξαμε, δημιουργήσαμε, γελάσαμε, δοκιμάσαμε, κάναμε λάθη και ξαναδοκιμάσαμε. Μάθαμε λέξεις, αλλά μάθαμε και να συνεργαζόμαστε. Μάθαμε γραμματική, αλλά μάθαμε και να ακούμε. Μάθαμε ξένες γλώσσες, αλλά μάθαμε και κάτι από τον εαυτό μας.

Και τώρα που το καλοκαίρι χτυπά την πόρτα, δεν σταματάμε. Βάζουμε στολές κατάδυσης κι ετοιμαζόμαστε να βουτήξουμε στα βαθιά!

Αντίθετα, ετοιμαζόμαστε για έναν ακόμη καλοκαιρινό κύκλο δημιουργίας, παιχνιδιού και ανακάλυψης. Ετοιμαζόμαστε για νέες προκλήσεις και νέες δραστηριότητες που θα γεμίσουν τις επόμενες εβδομάδες με φαντασία, χαμόγελα και μικρές καθημερινές νίκες.

Γιατί για εμάς η μάθηση δεν είναι κάτι που συμβαίνει μόνο μέσα σε ένα βιβλίο. Είναι κάτι που ζεις. Κι όταν η μάθηση γίνεται εμπειρία, τότε παύει να είναι μάθημα και γίνεται ανάμνηση.

Καλό καλοκαίρι σε μαθητές, γονείς και εκπαιδευτικούς.
Τα καλύτερα ίσως να μην τα μάθαμε ακόμη.
Τα καλύτερα ίσως να έρχονται τώρα.

Για εσάς, τι σημαίνει ?
Γράψτε μας στα σχόλια μία λέξη , αλλά προσοχή, να αρχίζει από ...S!

PAPADELI - reschool.gr
Learn like an artist

Πολλές φορές οι γονείς νομίζουν ότι:
«Α, παίζουν μόνο…»

Και το αστείο είναι πως και το παιδί νομίζει το ίδιο! 😂 Μόνο ο εγκέφαλος ξέρει τι γίνεται στα αλήθεια εκείνη τη στιγμή… Δουλεύει σαν εργοστάσιο!

Άλλος κουβαλά εικόνες, άλλος αποθηκεύει λέξεις, άλλος συνδέει συναίσθημα με μνήμη, άλλος επεξεργάζεται κινήσεις, άλλος κοινωνικές αλληλεπιδράσεις… Κι όλοι μέσα φωνάζουν: «ΓΡΗΓΟΡΑ! Το παιδί γελάει! Αποθηκεύστε τα όλα!!!» 🤣

Γιατί η ψυχολογία λέει κάτι καταπληκτικό:
Ο εγκέφαλος θυμάται πολύ πιο εύκολα ό,τι έχει:
💛συναίσθημα,
🩵κίνηση,
🧡ιστορία,
💜χρώμα,
💙έκπληξη,
❤️και συμμετοχή.
Γι’ αυτό ένα παιδί μπορεί να ξεχάσει τι έκανε την Τρίτη στο βιβλίο… αλλά να θυμάται μετά από χρόνια: «Ήμουν η Super S και φορούσα κόκκινη κάπα!»

Το παιχνίδι, ΟΤΑΝ ΓΙΝΕΤΑΙ ΣΩΣΤΑ, δεν είναι διάλειμμα από τη μάθηση. Είναι ο πιο φυσικός τρόπος του εγκεφάλου να μάθει.

https://reschool.gr/13-%cf%84%ce%b5%cf%87%ce%bd%ce%b9%ce%ba%ce%ad%cf%82-%ce%b3%ce%b9%ce%b1-%ce%bc%ce%b1%ce%b8%ce%b7%cf%84%ce%ad%cf%82-%ce%bc%ce%b5-%ce%ac%ce%b3%cf%87%ce%bf%cf%82-%ce%bf-%ce%bf%ce%b4%ce%b7%ce%b3%cf%8c/

Εσύ, ποιον δρόμο θα πάρεις;
https://reschool.gr/en/category/blog/

Στο Papadeli Language School προσπαθούμε το μάθημα να μην μοιάζει μόνο με "παράδοση ύλης". Χρησιμοποιούμε
✨ movement,
✨ storytelling,
✨ visual learning,
✨ interaction,
✨ παιχνίδι,
✨ συνεργασία,
✨ ζωγραφική,
✨ χρώμα,
✨ αντικείμενα,
✨ ακόμη και ολόκληρους φανταστικούς κόσμους μέσα στην τάξη, γιατί πιστεύουμε πως τα παιδιά μαθαίνουν καλύτερα όταν συμμετέχει όχι μόνο το μυαλό τους αλλά και το σώμα, το συναίσθημα και η φαντασία τους. Κι αυτό κάνει τη μεγαλύτερη διαφορά τελικά.

Ο στόχος μας δεν είναι να γεμίσει απλώς ένα παιδί πληροφορίες, αλλά να νιώσει πως η μάθηση μπορεί να είναι κάτι ζωντανό. Κάτι ανθρώπινο, κάτι που... ΤΟ ΑΦΟΡΑ.

Σε μια εποχή όπου όλα γίνονται όλο και πιο γρήγορα, πιο ψηφιακά και πιο απρόσωπα, εμείς συνεχίζουμε να πιστεύουμε πολύ στη δύναμη της πραγματικής παρουσίας μέσα στην τάξη. Στο βλέμμα, στο χιούμορ, στην κίνηση, στην ενθάρρυνση, στη #σχέση που χτίζεται σιγά σιγά ανάμεσα σε έναν μαθητή και έναν δάσκαλο.

#Στόχος μας δεν είναι μόνο να μαθαίνεις μια γλώσσα… αλλά να νιώθεις ότι μπορείς να εκφραστείς μέσα σε αυτήν.

https://reschool.gr/en/category/blog/

Το παραμυθένιο #ατελιέ μπορεί να μοιάζει βγαλμένο από το παρελθόν αλλά ανήκει στην Anthi, καλλιτέχνη και δημιουργό των κοστουμιών που χρησιμοποιώ στη διδασκαλία μας. Ένας χώρος έμπνευσης και αστείρευτου πάθους για δημιουργία. Ένας χώρος γεμάτος γήινα υλικά κι εξωγήινη φαντασία. Παραπέμπει σε άλλες σφαίρες, απ' αυτές που επισκέπτονται συχνά τα παιδιά, μικρά και μεγάλα. Μπαίνεις φορτωμένος με τα άγχη του κόσμου και βγαίνεις μεταλλαγμένος από τον έπαινο και το χαμόγελο της Ανθής.
www.reschool.gr

Ξέρετε τι συμβαίνει πραγματικά όταν μια τάξη φοράει γυαλιά, καπέλα, στολές, γίνεται “χαρακτήρας” και γελάνε όλοι μαζί; Δεν είναι απλώς παιχνίδι για να περάσει η ώρα. Είναι σύγχρονη μάθηση. Και μάλιστα από τις πιο δυνατές μορφές της. Γιατί ο εγκέφαλος θυμάται ΠΟΛΥ πιο εύκολα αυτό που έζησε συναισθηματικά παρά αυτό που άκουσε παθητικά.

Όταν το παιδί ντύνεται, κινείται, γελάει, μιμείται, παίζει ρόλο, το μάθημα παύει να είναι θεωρία. Γίνεται #εμπειρία. Κι η εμπειρία γράφεται βαθύτερα στη μνήμη. Ξαφνικά τα αγγλικά δεν είναι μια σελίδα βιβλίου. Είναι η μέρα που ήμασταν όλοι οι ίδιοι χαρακτήρες. "Είναι η μέρα που γελάσαμε, η μέρα που έλεγα λέξεις χωρίς να φοβάμαι." Κι εκεί γίνεται η μεγάλη αλλαγή. Το παιδί χαλαρώνει, ρίχνει τις άμυνές του και δεν φοβάται τόσο το λάθος. Μπαίνει στην ομάδα και νιώθει ότι ανήκει.

Η σύγχρονη διδακτική σήμερα μιλά συνεχώς για:
✔ embodied learning (μάθηση μέσω σώματος και δράσης)
✔ emotional engagement
✔ βιωματική μάθηση
✔ συνεργατική μάθηση
✔ psychological safety μέσα στην τάξη

Και ξέρετε κάτι; Όταν ένα παιδί αισθάνεται ασφαλές και χαρούμενο… μαθαίνει πιο γρήγορα. Γι’ αυτό βλέπετε παιδιά να θυμούνται λέξεις, γραμματική, εκφράσεις και ολόκληρες στιγμές μήνες μετά. Γιατί δεν αποστήθισαν το μάθημα, απλά το έζησαν.

Μερικά παιδιά περιμένουν όλη μέρα αυτή τη μία ώρα. Την ώρα που μπορούν να γελάσουν, να εκφραστούν, να νιώσουν μέλη μιας ομάδας. Και αυτό… καμιά φορά αξίζει περισσότερο κι από το ίδιο το μάθημα.

www.reschool.gr