Hammad Malik Mashal

این متن را امروز در جایی خواندم؛
"یوزارسیف هم که باشی اول اقتصاد مردم را سامان بده و کشور بحران زده ات را نجات بخش، سپس مردم عاشقانه خدایت را می‌پرستند"
انسان با فقر، گرسنه‌گی، مشکلات و بلا‌ها، بیماری، رنج و درد، آفات و مصیبت، طعنه دوست و دشنه دشمن، نگاه‌های حقارت و ترحم، اشک زن و فرزند، گرمی و سردی .... با هر نوع دشواری می‌تواند دوام بی‌آورد و زندگی نماید.
اما با بی‌عدالتی و ظلم نه!
با استبداد و خودکامه‌گی نه!
با اندیشه ضحاک و فرعونی نه!
با کسانی که بر سر اندیشه خدایی و باداری و فرمانروایی بی‌قید و شرط دارند نه!
این یادداشت را امروز از جایی پیدا نمودم و با رنج که از تک تک حروف آن خطوط که با دست خط زشت نوشته را احساس نمودم؛ در جهان و در عصر تکنالوژی و اندیشه ما هنوز که هنوز است انسان‌ها را به برده‌گی و تسلیم وادار می‌سازیم و تا توانایی داریم از جنون باداری دست نمی‌کشیم و با زر یا زور، با فروپاشی غرور یا سرکوب اجتماعی، با هرم فشار اقتصادی یا انزوای فزیکی طرف را مجبور میسازیم حلقه زنجیر را بر گردنش بیاندازد و سر تسلیم فرو آورد.

There is a specific kind of fire that ignites when you are told to be “civil” while watching your people being erased.
This American Muslim sister has stripped away the polite veneer of Western diplomacy to reveal the rot underneath.
In 2026, the “International Law” she cites is being treated as a suggestion for some and a cage for others. Her voice is the sound of Sumud (steadfastness) echoing from the heart of the West.
She is refusing to let the world normalize the “no mercy” policy that targets the children of Gaza and the families of Beirut.

May her courage be the spark that unites us against the hypocrisy of the powerful!!!🫰🤲