SL Photography

E-Magazine VOL23
https://inter.psbu.edu.kh/e-magazine/

អធិប្បាយប្រស្នា៖ «ស្លឹកចេកផ្ងារ ស្លឹកចារផ្កាប់ ផែនដីក្រឡាប់ យកធាតុទៅទុកឯណា?»
ប្រស្នានេះជាពាក្យប្រៀនប្រដៅខ្មែរ ដែលមានអត្ថន័យជ្រាលជ្រៅក្នុង ព្រះពុទ្ធសាសនា និងវប្បធម៌ខ្មែរ។ វាមិនមែនជាសំណួរសម្រាប់រកចម្លើយអំពីទីកន្លែងជាក់លាក់ទេ ប៉ុន្តែជាសំណួរដែលជំរុញឱ្យមនុស្សពិចារណាអំពីជីវិត សេចក្តីស្លាប់ និងសេចក្តីពិតនៃធម្មជាតិ។
១. អត្ថន័យតាមពាក្យ
«ស្លឹកចេកផ្ងារ»
ស្លឹកចេកធម្មតាមានផ្នែកមួយផ្ងារ និងផ្នែកមួយផ្កាប់។ ពាក្យនេះសំដៅលើស្ថានភាពដែលអ្វីៗបានផ្លាស់ប្តូរពីលក្ខណៈធម្មតារបស់វា។
«ស្លឹកចារផ្កាប់»
ស្លឹកចារ (ស្លឹកត្នោត ឬស្លឹកសម្រាប់សរសេរគម្ពីរ) ត្រូវបានប្រៀបធៀបថាបានបែរទិសផ្ទុយពីធម្មតា។
«ផែនដីក្រឡាប់»
នេះជាការប្រៀបប្រដូចដ៏ខ្លាំងក្លា សំដៅថា សូម្បីតែផែនដីដែលជាមូលដ្ឋាននៃជីវិត ក៏ត្រូវបានក្រឡាប់ផងដែរ។ ន័យគឺអ្វីៗទាំងអស់បានប្រែប្រួល មិននៅដដែល។
«យកធាតុទៅទុកឯណា?»
«ធាតុ» នៅទីនេះអាចសំដៅលើ៖
• អដ្ឋិធាតុរបស់អ្នកស្លាប់
• ធាតុ ៤ (ដី ទឹក ភ្លើង ខ្យល់)
• ឬជានិមិត្តរូបនៃជីវិត និងអត្តភាពរបស់មនុស្ស
________________________________________
២. អត្ថន័យទស្សនវិជ្ជា
ប្រស្នានេះចង់បង្ហាញថា ក្នុងលោកនេះគ្មានអ្វីស្ថិតស្ថេរឡើយ។ អ្វីៗទាំងអស់សុទ្ធតែស្ថិតក្រោមច្បាប់ អនិច្ចតា (ការប្រែប្រួលមិនទៀងទាត់)។
ពេលនិយាយថា «ស្លឹកចេកផ្ងារ ស្លឹកចារផ្កាប់ ផែនដីក្រឡាប់» គឺសំដៅថា សូម្បីតែអ្វីដែលយើងគិតថាមានស្ថេរភាព ក៏អាចប្រែប្រួលបានដែរ។ ដូច្នេះ តើយើងនឹងយក «ធាតុ» ឬអ្វីដែលយើងប្រកាន់ថាជារបស់យើងទៅទុកនៅឯណា?
ចម្លើយគឺ៖ គ្មានទីកន្លែងណាអាចរក្សារូបកាយ ឬវត្ថុធាតុឱ្យនៅគង់វង្សបានទេ។ ទីបំផុត វាត្រូវត្រឡប់ទៅរកធម្មជាតិវិញ។
________________________________________
៣. អត្ថន័យតាមព្រះពុទ្ធសាសនា
ព្រះពុទ្ធសាសនាបានបង្រៀនយើងថា រាងកាយមនុស្សផ្សំឡើងដោយធាតុ ៤ ឬអាការៈទាំង៣២៖
• ធាតុដី
• ធាតុទឹក
• ធាតុភ្លើង
• ធាតុខ្យល់
នៅពេលមនុស្សស្លាប់ ធាតុទាំងនេះនឹងបែកខ្ញែក និងត្រឡប់ទៅកាន់ប្រភពដើមរបស់វាវិញ។
ដូច្នេះ សំណួរ «យកធាតុទៅទុកឯណា?» មិនមែនសួររកទីតាំងទុកអដ្ឋិធាតុទេ ប៉ុន្តែសួរថា តើមានកន្លែងណាដែលអាចរក្សាអ្វីៗឱ្យគេចផុតពីច្បាប់អនិច្ចតាបានដែរឬទេ?
ចម្លើយគឺ គ្មានឡើយ។
________________________________________
៤. អត្ថន័យសីលធម៌
ប្រស្នានេះក៏រំឭកមនុស្សកុំឱ្យលង់ក្នុងការប្រកាន់ខ្ជាប់លើ៖
• ទ្រព្យសម្បត្តិ
• ឋានៈ
• កិត្តិយស
• រូបកាយ
ព្រោះទាំងអស់នេះសុទ្ធតែប្រែប្រួល និងរលាយបាត់ទៅតាមកាលៈទេសៈ។
អ្វីដែលគួររក្សាទុកពិតប្រាកដគឺ៖
• គុណធម៌
• សេចក្ដីមេត្តា
• បុណ្យកុសល
• អំពើល្អ
អំពើល្អទាំងនេះទើបជាកេរណ៍ដំណែលដែលនៅសល់ក្រោយពេលជីវិតត្រូវបញ្ចប់។
________________________________________
៥. សេចក្តីសន្និដ្ឋាន
ប្រស្នា «ស្លឹកចេកផ្ងារ ស្លឹកចារផ្កាប់ ផែនដីក្រឡាប់ យកធាតុទៅទុកឯណា?» ជាការរំឭកឱ្យមនុស្សយល់អំពីសេចក្ដីពិតនៃជីវិតថា៖
អ្វីៗទាំងអស់សុទ្ធតែមិនទៀងទាត់ កើតឡើងហើយរលត់ទៅវិញ។ រូបកាយនឹងត្រឡប់ទៅជាធាតុដើមរបស់វា។ មានតែអំពើល្អ និងគុណធម៌ប៉ុណ្ណោះដែលនៅសេសសល់ក្នុងការចងចាំរបស់មនុស្ស និងក្នុងលទ្ធផលនៃកម្ម។
ដូចព្រះពុទ្ធវចនៈថា៖
«សព្វេ សង្ខារា អនិច្ចា»
«សង្ខារទាំងពួងមិនទៀងទាត់ឡើយ»។
ហេតុនេះ ប្រស្នានេះជាការអប់រំឱ្យយើងរស់នៅដោយមិនប្រកាន់ខ្ជាប់លើរូបធាតុ ហើយខិតខំសាងអំពើល្អ ដែលជាទ្រព្យពិតសម្រាប់ជីវិត។
- តាមការយល់ឃើញរបស់ខ្ញុំដោយបានឆ្លងកាត់ការសិក្សាតាមពុទ្ធចក្រនិងអាណាចក្រ និងបានដកស្រង់ពីសាស្រ្ដាចារ្យ សូមលោកអ្នកអានមេត្ដាអនុគ្រោះនិងយោគយោលចំពោះរាល់ចំណុចខ្វះខាតឬមិនត្រឹមត្រូវ សូមអរគុណ!
>«ទុកក្នុងចិត្ត» ឬ «ទុកក្នុងធម៌»...
#អាហារសុខភាព #អាហារថ្ងៃត្រង់