UPLB Development Communicators' Society

✨ 𝘼𝙘𝙝𝙞𝙚𝙫𝙚𝙢𝙚𝙣𝙩 𝙐𝙣𝙡𝙤𝙘𝙠𝙚𝙙! ✨

𝘾𝙊𝙉𝙂𝙍𝘼𝙏𝙐𝙇𝘼𝙏𝙄𝙊𝙉𝙎 𝙏𝙊 𝙊𝙐𝙍 𝘼𝘾𝘼𝘿𝙀𝙈𝙄𝘾 𝘼𝘾𝙃𝙄𝙀𝙑𝙀𝙍𝙎 𝙁𝙊𝙍 𝘼.𝙔. 2025–2026! ⭐

This second semester was packed with side quests, surprise boss battles, and more deadlines than we'd like to admit. Yet through every challenge, our Brods and Sisses kept grinding and leveling up, inside and outside the classroom. 🎓

Today, we celebrate the players who earned this achievement through perseverance and a whole lot of determination. Whether you were speedrunning requirements or taking things one checkpoint at a time, your hard work paid off.

Here's to the memories made, the lessons learned, and the levels conquered! 💙

𝙉𝙚𝙭𝙩 𝙇𝙚𝙫𝙚𝙡 𝘼𝙬𝙖𝙞𝙩𝙨! 🏅

𝗪𝗔𝗟𝗔𝗡𝗚 𝗚𝗔𝗡𝗔𝗣 𝗡𝗔 𝗣𝗔𝗚𝗞𝗔𝗧𝗨𝗧𝗢 𝗦𝗔 𝗘𝗦𝗧𝗔𝗗𝗢𝗡𝗚 𝗔𝗬𝗔𝗪 𝗛𝗨𝗠𝗨𝗕𝗢𝗚 𝗡𝗚 𝗣𝗔𝗚𝗜𝗚𝗜𝗡𝗚 𝗞𝗥𝗜𝗧𝗜𝗞𝗔𝗟

𝗢𝗣𝗜𝗦𝗬𝗔𝗟 𝗡𝗔 𝗣𝗔𝗛𝗔𝗬𝗔𝗚 𝗡𝗚 𝗣𝗔𝗚𝗞𝗔𝗞𝗔𝗜𝗦𝗔 𝗡𝗚 𝗖𝗗𝗖 𝗦𝗧𝗨𝗗𝗘𝗡𝗧 𝗖𝗢𝗨𝗡𝗖𝗜𝗟, 𝗖𝗗𝗖 𝗙𝗥𝗘𝗦𝗛𝗠𝗔𝗡 𝗖𝗢𝗨𝗡𝗖𝗜𝗟, 𝗞𝗔𝗦𝗔𝗠𝗔 𝗔𝗡𝗚 𝗠𝗚𝗔 𝗢𝗥𝗚𝗔𝗡𝗜𝗦𝗔𝗦𝗬𝗢𝗡, 𝗔𝗧 𝗧𝗔𝗡𝗚𝗟𝗔𝗪 𝗡𝗚 𝗞𝗢𝗟𝗘𝗛𝗜𝗬𝗢 𝗡𝗚 𝗞𝗢𝗠𝗨𝗡𝗜𝗞𝗔𝗦𝗬𝗢𝗡𝗚 𝗣𝗔𝗡𝗚𝗞𝗔𝗨𝗡𝗟𝗔𝗥𝗔𝗡 𝗛𝗜𝗡𝗚𝗚𝗜𝗟 𝗦𝗔 𝗣𝗔𝗚𝗣𝗔𝗣𝗔𝗕𝗔𝗦𝗨𝗥𝗔 𝗡𝗚 𝗥𝗘𝗙𝗥𝗔𝗠𝗘𝗗 𝗚𝗘 𝗖𝗨𝗥𝗥𝗜𝗖𝗨𝗟𝗨𝗠

Sa gitna ng lumalalang krisis sa edukasyon, inilalantad ng Commission on Higher Education (CHED) ang tunay nitong direksyon—ang hubugin ang kabataan bilang murang lakas-paggawa sa halip na maging mapanuri at kritikal na mga mamamayan—sa pamamagitan ng planong kaltasan ang General Education (GE) units sa kolehiyo.

Sa ilalim ng reframed GE curriculum, babawasan mula 36 units tungo sa 18 units ang GE na kailangang kuhanin ng mga mag-aaral. Ilalagom na lamang umano sa iilang “skills-based” na kurso ang mga asignaturang humuhubog sa kasaysayan, literatura, sining, pilosopiya, at etika. Ipinapakilala ito bilang modernisasyon ng edukasyon, ngunit malinaw na isa itong hakbang upang pakitirin ang pagkatuto ng kabataan at hulmahin tayo bilang lakas-paggawa sa merkado.

Ang ganitong uri ng mga panukala ay bahagi ng neoliberal at komersyalisadong sistema ng edukasyon na inuuna ang pangangailangan ng merkado kaysa sa karapatan ng mamamayan sa may saysay at mapagpalayang uri ng pag-aaral. Sa halip na tugunan ang kakulangan sa mga pasilidad, mababang sahod ng mga g**o, at mataas na matrikula sa mga pamantasan— mas pinipili ng estado na bawasan ang nilalaman ng pag-aaral at kitilin ang espasyo para sa kritikal at mapanuring pag-iisip.

Mariing kinokondena ng Kolehiyo ng Komunikasyong Pangkaunlaran ang ganitong pag-atake sa edukasyon. 𝗛𝗶𝗻𝗱𝗶 𝗸𝗮𝗶𝗹𝗮𝗻𝗺𝗮𝗻 𝗺𝗮𝗴𝗶𝗴𝗶𝗻𝗴 𝗺𝗮𝗸𝗮𝘁𝗮𝗼 𝗮𝗻𝗴 𝗲𝗱𝘂𝗸𝗮𝘀𝘆𝗼𝗻𝗴 𝗺𝗶𝗻𝗮𝗺𝗮𝗱𝗮𝗹𝗶 𝗽𝗮𝗿𝗮 𝗹𝗮𝗺𝗮𝗻𝗴 𝗺𝗮𝗸𝗮𝗽𝗮𝗴𝘁𝘂𝗹𝗮𝗸 𝗻𝗴 𝗺𝗮𝘀 𝗺𝗮𝗿𝗮𝗺𝗶𝗻𝗴 𝗺𝗮𝗻𝗴𝗴𝗮𝗴𝗮𝘄𝗮𝗻𝗴 𝘀𝘂𝗻𝘂𝗱-𝘀𝘂𝗻𝘂𝗿𝗮𝗻 𝘀𝗮 𝗶𝗻𝘁𝗲𝗿𝗲𝘀 𝗻𝗴 𝗱𝗮𝗺𝗯𝘂𝗵𝗮𝗹𝗮𝗻𝗴 𝗽𝗿𝗶𝗯𝗮𝗱𝗼𝗻𝗴 𝗻𝗲𝗴𝗼𝘀𝘆𝗼 𝗮𝘁 𝗱𝗮𝘆𝘂𝗵𝗮𝗻𝗴 𝗺𝗲𝗿𝗸𝗮𝗱𝗼. Ang pagbabawas ng mga kurso sa ilalim ng General Education ay pag-aalis din ng kakayahan ng mga kabataan na pag-aralan ang lipunan, magsuri sa mga umiiral na sistema, at makiisa sa laban ng mamamayan.

Higit na mapanganib ito hindi lamang sa mga estudyante kundi maging sa mga g**o, kawani, at 𝘧𝘢𝘤𝘶𝘭𝘵𝘺. Libu-libong kaguruan ang nanganganib na mawalan ng teaching loads, mapilitan na lumipat ng larang, o tuluyang mawalan ng trabaho dahil sa pagbura sa mga kursong nakaugat sa humanidades at agham panlipunan. Hindi rin makatwiran na ipinapakilala ito ng CHED bilang isang resulta ng masusing konsultasyon dahil malinaw na hindi ito dumaan sa isang konsultatibo at demokratikong proseso.

𝗕𝗶𝗹𝗮𝗻𝗴 𝗺𝗴𝗮 𝗻𝗮𝘀𝗮 𝗹𝗮𝗿𝗮𝗻𝗴𝗮𝗻 𝗻𝗴 𝗞𝗼𝗺𝘂𝗻𝗶𝗸𝗮𝘀𝘆𝗼𝗻𝗴 𝗣𝗮𝗻𝗴𝗸𝗮𝘂𝗻𝗹𝗮𝗿𝗮𝗻, 𝗺𝗮𝗹𝗶𝗻𝗮𝘄 𝘀𝗮 𝗮𝘁𝗶𝗻 𝗻𝗮 𝘄𝗮𝗹𝗮𝗻𝗴 𝗺𝗮𝗸𝗮𝗯𝘂𝗹𝘂𝗵𝗮𝗻𝗴 𝗸𝗼𝗺𝘂𝗻𝗶𝗸𝗮𝘀𝘆𝗼𝗻 𝗸𝘂𝗻𝗴 𝘄𝗮𝗹𝗮𝗻𝗴 𝗺𝗮𝗹𝗮𝗹𝗶𝗺 𝗻𝗮 𝗽𝗮𝗴-𝘂𝗻𝗮𝘄𝗮 𝘀𝗮 𝗸𝗮𝘀𝗮𝘆𝘀𝗮𝘆𝗮𝗻, 𝗸𝘂𝗹𝘁𝘂𝗿𝗮, 𝗽𝗼𝗹𝗶𝘁𝗶𝗸𝗮, 𝗮𝘁 𝗸𝗮𝗹𝗮𝗴𝗮𝘆𝗮𝗻 𝗻𝗴 𝘀𝗮𝗺𝗯𝗮𝘆𝗮𝗻𝗮𝗻𝗴 𝗮𝗻𝗮𝗸𝗽𝗮𝘄𝗶𝘀. Paano makapaglilingkod sa masa ang mga Iskolar ng Bayan kung hindi natin nauunawaan ang lipunang dapat nating ipaglaban? Paano huhubugin ang ating husay at paninindigan kung pinapakitid ang ating pagtanaw sa lipunan, at sa halip ay ikinukulong tayo sa kahon ng pagiging murang lakas-paggawa para sa interes ng mga dambuhalang korporasyon?

Hindi lamang kasaysayan, politika, at kultura ang nanganganib na maipagwalang-bahala sa ilalim ng reframed GE curriculum. Nanganganib ding mabawasan ang mga espasyong humuhubog sa pagkamalikhain, pagninilay, at mas malalim na pag-unawa ng mga estudyante sa kanilang sarili at sa lipunang kanilang ginagalawan. Para sa mga nasa larangan ng Komunikasyong Pangkaunlaran, hindi sapat ang paglinang ng mga teknikal na kasanayan sa pagsusulat, pananaliksik, o produksyon ng midya. Mahalaga ring maunawaan ang sining, kultura, kasaysayan, at iba pang karanasang humuhubog sa mga pamayanang ating pinaglilingkuran. Sa pamamagitan ng mga kursong nasa humanidades at sining, mas napapalawak ang kakayahan ng mga mag-aaral na makinig, makiisa, at makipag-ugnayan sa mamamayan nang may lalim at malasakit.

Hindi sapat ang pagpapaliban ng implementasyon hanggang 2028. Hangga’t nananatili ang mga polisiyang sumasakal sa tunay na edukasyon at nagpapatahimik sa kritikal na kamalayan ng kabataan, mananatili ang ating paglaban.

𝗞𝗮𝘆𝗮 𝗺𝘂𝗹𝗮 𝘀𝗮 𝗵𝗮𝗻𝗮𝘆 𝗻𝗴 𝗺𝗴𝗮 𝗺𝗮𝗴-𝗮𝗮𝗿𝗮𝗹, 𝗴𝘂𝗿𝗼, 𝗸𝗮𝘄𝗮𝗻𝗶, 𝙛𝙖𝙘𝙪𝙡𝙩𝙮, 𝗮𝘁 𝗯𝘂𝗼𝗻𝗴 𝘀𝗲𝗸𝘁𝗼𝗿 𝗻𝗴 𝗲𝗱𝘂𝗸𝗮𝘀𝘆𝗼𝗻, 𝗺𝗮𝗹𝗶𝗻𝗮𝘄 𝗮𝗻𝗴 𝗮𝘁𝗶𝗻𝗴 𝗽𝗮𝗻𝗮𝘄𝗮𝗴𝗮𝗻 𝘀𝗮 𝗖𝗛𝗘𝗗: 𝗶𝘀𝘂𝗼𝘁 𝗻𝗶𝗻𝘆𝗼 𝗮𝗻𝗴 𝗮𝗺𝗶𝗻𝗴 𝗺𝗴𝗮 𝘀𝗮𝗽𝗮𝘁𝗼𝘀 𝗮𝘁 𝘀𝘂𝗯𝘂𝗸𝗮𝗻𝗴 𝗸𝗮𝗽𝗮𝗶𝗻 𝗮𝗻𝗴 𝗺𝗮𝗹𝗮𝘄𝗮𝗸 𝗻𝗮 𝗲𝗻𝘁𝗮𝗯𝗹𝗮𝗱𝗼 𝗻𝗴 𝗶𝗯𝗮'𝘁 𝗶𝗯𝗮𝗻𝗴 𝗽𝗿𝗼𝗽𝗲𝘀𝘆𝗼𝗻 𝗵𝗮𝗯𝗮𝗻𝗴 𝗻𝗮𝗻𝗮𝗻𝗮𝘁𝗶𝗹𝗶𝗻𝗴 𝗯𝘂𝗹𝗮𝗴 𝘀𝗮 𝗺𝗴𝗮 𝗯𝗮𝘁𝗮𝘆𝗮𝗻𝗴 𝗸𝘂𝗿𝘀𝗼𝗻𝗴 𝗱𝗮𝗽𝗮𝘁 𝗮𝘆 𝗺𝗮𝗴𝗽𝗮𝗽𝗮𝘂𝗻𝗹𝗮𝗱 𝘀𝗮 𝗺𝗴𝗮 𝗺𝗮𝗴-𝗮𝗮𝗿𝗮𝗹.

Tutulan ang reframed GE curriculum! Ipaglaban ang karapatan sa makabuluhan at mapagpalayang pagkatuto! Labanan ang komersyalisado at kolonyal na uri ng edukasyon! Ubos-lakas na isulong ang pambansa, siyentipiko, at makamasang edukasyon!
Malinaw na wala tayong aasahan sa isang estadong pilit na pinupudpod ang ating malayang kamalayan! Kung kaya't lumubog sa masang estudyante, at hubugin ang lakas ng kabataan upang magsilbi sa sambayanan!

Edukasyon, Karapatan ng Mamamayan! Iskolar ng Bayan, tuloy-tuloy ang laban!

𝓤𝓶𝓪𝓪𝓵𝓹𝓪𝓼 𝓪𝓷𝓰 𝓝𝓪𝓰𝓶𝓪𝓶𝓪𝓱𝓪𝓵

𝗣𝗮𝗺𝗽𝗮𝗻𝗶𝘁𝗶𝗸𝗮𝗻 | May isang paniniwala akong matagal nang hinuhubog sa sarili.

Na bago pa man tayo turuang matakot at lagyan ng mga hangganan, taglay na natin ang sarili nating kinang. Likas itong sumisiklab, tulad ng liwanag na hindi kailangang humingi ng pahintulot upang magningning.

Ngunit may kakaibang ugali ang lipunan. Kapag may nakikita itong bagay na masyadong makulay, malaya, at buhay, agad nitong sinusubukang ikahon. Pilit nitong pinaliliit ang mga bagay na hindi nito kayang kontrolin. Para itong kamay na nais isiksik ang karagatan sa loob ng isang garapon at pagkatapos ay tawagin itong kaayusan. Normal.

Kaya marahil marami sa atin ang lumaking nag-aaral kung paano magkasiya sa mga kahong hindi naman natin nilikha. Kung paano hinaan ang tawa, baguhin ang kilos dahil masyado raw malambot, itago ang pangalang nais nating marinig. Kung paano magmahal nang hindi nahuhuli.

Tila may lihim na kurikulum ang lipunang ito para sa mga katulad nating bahaghari. Walang nakasulat, ngunit paulit-ulit itong isasampal sa iyo ng lipunan. Huwag masyadong halata. Huwag masyadong maingay. Huwag masyadong maging ikaw.

At sa paglipas ng panahon, may ilan sa atin ang naniwalang ang kalayaan ay bagay na dapat hingin, at ang pag-iral ay dapat ipaliwanag.

Akala ko noon, normal lamang ang mabuhay nang nakatiklop. Tulad ng ibong nakalimutang mayroon pala itong pakpak.

Hanggang sa dumating ang mga sandaling hindi ko inaasahan. Mga pagtitipong puno ng kulay. Mga kamay na hindi agad bumibitaw. Mga tinig na buong tapang na ipinapangalan ang kanilang sarili. Mga taong tumatawa nang walang takot, na para bang wala silang utang na paliwanag sa sinuman. Sa tuwing nasasaksihan ko iyon, may kung anong gumagalaw sa loob ko. Pagkilala.

Parang may bahagi ng sarili kong matagal nang nawawala ang unti-unting umuuwi.

Hindi pala tayo nag-iisa sa ating pagnanais na maging malaya. Bago tayo ay may mga nauna nang nangarap, lumaban, nasugatan, at nag-alay ng lakas upang mabuksan ang espasyong tinatayuan natin ngayon.

Ang bawat bandilang bahaghari ay may kasaysayan ng paglaban na nakatahi sa mga kulay nito. Kaya pala p**a ang unang kulay nito—tanda ng pag-ibig at matapang na pakikibaka. Ang bawat paglaladlad ay may bakas ng takot na kinailangang lampasan. Ang mga taong malayang nagmamahal ngayon ay nakatayo sa balikat ng mga taong minsang pinatahimik at pinagkaitan ng karapatang mabuhay nang buong-buo.

Tunay ngang hindi hiwalay ang ating pakikibaka sa paglaban ng sambayanan.

Ang parehong lipunang nagtatakda kung sino ang karapat-dapat magmahal ay siya ring lipunang nagpapasya kung sino ang karapat-dapat mabuhay nang may dignidad. Ang parehong sistemang sumisikil sa ating mga kulay ay siya ring sistemang nagsasamantala sa lakas-paggawa ng masa, nagkakait ng lupa sa nagbubungkal nito, at nagpapanatili ng iilang makapangyarihan sa tuktok habang milyun-milyon ang nananatili sa laylayan.

Kaya hindi sapat ang simpleng pagtanggap. Walang tunay na paglaya hanggang may tanikala.

Mayroon pang mga kadenang kailangang putulin, pader na kailangang gibain, lipunang kailangang baguhin.

At kapag ang pag-ibig ay wala nang mapagsidlan, lilikha ito. Aakyat sa entablado, ipakikila ang sarili, iindak sa musika ng pakikibaka, at aawit kasama ang masa.

Lumilikha ang nagmamahal. Lumilikha ng mga tahanang nag-aaruga at yumayakap na hindi maibigay ng mapanghusgang lipunan at reaksyunaryong estado. Kalaunan, ang paglikha ay magiging pagkilos. Magiging paninindigan. Magiging sama-samang lakas na kayang baguhin ang hulma ng lipunang minsang nagtangkang ikulong tayo sa maliit na garapon.

Pagkatapos magladlad ng kulay, tumatangan ang nagmamahal.

Lumalabas siya sa kulungang matagal siyang pinagkasya’t nilimitahan. Umaalpas patungo sa pinakamatayog na bundok para makikiisa sa hanay ng mga inaapi. Nakikibaka kasama ng masa. Binubuwag ang estrukturang nagpapahirap at nagpapatahimik sa mas nakararami.

Ganito pala ang magmahal.

Ngayon, isa ang malinaw. Walang ganap na paglaya sa kasarian habang may umiiral na mga uring nang-aapi. Walang ganap na paggana ng hustisya habang may mga sistemang kumikitil sa dignidad ng tao. At walang ganap na kalayaan hanggang ito ay nagsisilbi para sa iilan lamang. Ang paglaya ng bahaghari ay nakaugnay sa paglaya ng mas malawak na hanay ng sambayanan.

At dahil nagmamahal tayo. Patuloy tayong lilikha. Magpapakilala. Aalpas. Tatangan. Makikibaka. At magpapalaya.

🖊️: Ivan Combate
📷: Freesia Grande
🎨: Joleana Villaflores

Stories, events, unforgettable moments are etched and preserved in one piece, where voices are heard, where every moment is filled with purpose, change, and development.

Introducing, 𝙏𝙝𝙚 𝙑𝙤𝙞𝙘𝙚 𝙤𝙛 𝙐𝙋𝙇𝘽 𝘿𝙚𝙫𝘾𝙤𝙢𝙎𝙤𝙘’𝙨 𝙊𝙛𝙛𝙞𝙘𝙞𝙖𝙡 𝙉𝙚𝙬𝙨𝙡𝙚𝙩𝙩𝙚𝙧 for the 1𝙨𝙩 𝙎𝙚𝙢𝙚𝙨𝙩𝙚𝙧 𝙤𝙛 𝙩𝙝𝙚 𝘼𝙘𝙖𝙙𝙚𝙢𝙞𝙘 𝙔𝙚𝙖𝙧 2025-2026.

Revisit the moments and milestones that unfolded from August to December 2025, filled with stories, experiences, and advocacies that shaped the entire semester.

Through every page, a collective voice echoes. One that informs, inspires, and empowers the community through 𝗱𝗲𝗱𝗶𝗰𝗮𝘁𝗶𝗼𝗻, 𝗰𝗮𝗺𝗮𝗿𝗮𝗱𝗲𝗿𝗶𝗲, 𝗮𝗻𝗱 𝘀𝗲𝗿𝘃𝗶𝗰𝗲.

Read the latest issue through the QR Code or in this link: https://heyzine.com/flip-book/64355cd208.html

Stories, events, unforgettable moments are etched and preserved in one piece, where voices are heard, where every moment is filled with purpose, change, and development.

Introducing, 𝙏𝙝𝙚 𝙑𝙤𝙞𝙘𝙚 𝙤𝙛 𝙐𝙋𝙇𝘽 𝘿𝙚𝙫𝘾𝙤𝙢𝙎𝙤𝙘’𝙨 𝙊𝙛𝙛𝙞𝙘𝙞𝙖𝙡 𝙉𝙚𝙬𝙨𝙡𝙚𝙩𝙩𝙚𝙧 for the 1𝙨𝙩 𝙎𝙚𝙢𝙚𝙨𝙩𝙚𝙧 𝙤𝙛 𝙩𝙝𝙚 𝘼𝙘𝙖𝙙𝙚𝙢𝙞𝙘 𝙔𝙚𝙖𝙧 2025-2026.

Revisit the moments and milestones that unfolded from August to December 2025, filled with stories, experiences, and advocacies that shaped the entire semester.

Through every page, a collective voice echoes. One that informs, inspires, and empowers the community through 𝗱𝗲𝗱𝗶𝗰𝗮𝘁𝗶𝗼𝗻, 𝗰𝗮𝗺𝗮𝗿𝗮𝗱𝗲𝗿𝗶𝗲, 𝗮𝗻𝗱 𝘀𝗲𝗿𝘃𝗶𝗰𝗲.

Read the latest issue through the QR Code or in this link: https://heyzine.com/flip-book/64355cd208.html

You can also read the previous volumes on our site: https://sites.google.com/up.edu.ph/the-voice-of-uplb-devcomsoc/home?authuser=0

The UPLB Development Communicators' Society remembers our dearly departed Brod Robert Sandoval Jr.

Even after his college years, his wisdom and good heart continued to inspire many. He touched countless lives through the connections he built with orgmates, peers, and everyone around him. We remember him for the meaningful life he had lived and the inspiration he had been to many.

Tonight, we will join the DevCom community in honoring him at the Diocesan Shrine of St. Therese of the Child Jesus Parish, 7:00 PM for a mass and a program afterwards.

Let us come together to celebrate the life Brod Robert had lived. Let us share our favorite memories with him, and connect with one another, just as he had always brought people together with kindness and sincerity.

You will always be remembered, Brod Robert. May you rest in peace 💙